Aile

Bu Vatanın

2010-06-14T13:48:00.000-07:00

Eli kalem tutan, vefasız bir aydını olana kadar,
Keşke, dağlarında vefalı bir çobanı olsaydım bu vatanın
Belki o zaman kadrini bilirdim
Bu topraklar altında binlerce kefensiz yatanın.

Bu vatanın öyle şanlı bir tarihi var ki
Yazıklar olsun onu üç kuruşa satana
Bu vatanın öyle bir mukaddesatı var ki
Yazıklar olsun, onu hiçe sayana.

Şu topraklar için akıtılan kanları
Kimse görmezden gelip, hiçe sayamaz
Bir nebze, tarihimize saygımız varsa
Kimse, bu vatana hainlik yapamaz!

Herkes, öyle güzel peğelden kesiyor ki
Kimse, kimseye bırakmıyor mangalda kül
Durup dururken, ne var? Aşık diyeceksiniz!
Doğru ya (!) Ortada ne yumurta var, ne de hol...

YazBlogcu

Sarıuşağı Mahallesi

2010-06-10T02:15:00.000-07:00

Bu mahalle benim ebe, dede yadigarım,
Çelik, çomak, oyunlarını burda oynadık.
Sarıuşağı benim her şeyim, ilk göz ağrım.
Bahçelerinden ilk kayısıyı burda tattık.

Sağ taraftaydı Karahabalı Şuayıb’ın evi,
Etrafı yüksekçe bir duvarla çevriliydi
Bizi ne duvar, ne de bir taş engellerdi,
Kafaya koyduk mu, dinlemezdik Veysel’i.

Dalardık o yüksekçe duvardan bahçeye,
Elmalar, erikler, kayısılar dolardı ceplere,
Halimiz haraptı yakalandık mı Veysel’e!
Çok kol kanat kırdık, bu bahçenin hevesine.

Tatar İzzet’in evi hemen yanı başımızda,
Bir armutları olurdu bahçesinde suluca,
Göz gördü mü, iştah ferman dinlemezdi,
Bizi, kimse yenemezdi, emmimden başka.

Akşam olunca çeşmeye iner kadınlar, kızlar,
Bizi gördüler mi, suya inenlerin içleri sızlar,
Yine geldi derlerdi, testi kırmaya haylazlar,
Bir testinin uğruna okşanırdı, yaramaz başlar.

Gençler, ellerinde tokmak halka olur dibeğe,
Kaynatılmış ve kurutulmuş buğdayı dövmeye,
Tokmağın biri iner, biri kalkar güm güm, dibeğe,
Tüm bu telaş sofradaki bulgur pilavını yemeğe.

Güz geldi mi, başlardı ahali kışa hazırlanmaya,
Bağlar bozulur, üzümler kesilir, atılır şıranaya,
Çemrenirdi ayaklar, üzümden şıra çıkarmaya,
Koşardı çocuklar, bozulan bağları başaklamaya.

Bu mahallenin hikayesi sığmaz böyle dört satıra,
Her yaramaz çocuk bağlanırdı akşamları hatıla,
Daha neler var anlatsam gülersiniz katıla katıla,
Yine bir ara oturacağım, sizlerin başını ağrıtmaya...

YazBlogcu

Yorgun Gönlüm

2010-06-08T00:59:00.000-07:00

Denizin evcilik oynayan karanlık sularında

Dolunay parçalanır küçük dalgalarında

Geceye ninni söyleyen sazların koynuna

Yorgun gönlüm usulca sokulmak istiyor.

Mehtabın ışığında yol alırken gönlüm

Gecenin sessiz limanına sığınmak istiyor

Hafif rüzgarla sallanan karanlık suların

Bir beşik gibi üzerinde sallanmak istiyor.

Dalgalar, sazlarla el ele, susmasın bu ninni

Sular durulmasın, sallansın bir beşik gibi

Güneş doğmasın, bu güzel mehtabın üstüne

Gönül bu gecenin içinde huzura ermek istiyor.

YazBlogcu

İsrail Zulmü

2010-06-07T11:28:00.000-07:00

Varın gerisini siz düşünün!..

Çocukluğum

2010-06-05T12:35:00.000-07:00

Bacağımda süvarili pantolonum
Ayağımda kilteli naylonum
Elimde kamçım
Önümde dönüyor zerdali topacım.

Ne plastik oyuncaklarım
Ne de tetikli tabancam
Bir tahta parçasından yonttuğum,
Belimdedir kabzalı kamam.

Yalığım yoktur benim
Kolumdur mendilim
Elma iki ısırıklıktır
Nerde şimdiki gibi dilim dilim.

Nalbur telinden, arabamın şasesi
Ayakkabı kutusundandır kasası
En kolay tekerlekler terzi makarası
Çocukluğumun bu en güzel arabası.

Çelik çomak oynadım sokaklarda
Her gün kafam kırılırdı kavgalarda
En keyiflisi, sürmekti düveni harmanda
Ne güreşler tutardım, minder gibi samanda.

Biliyordum sanki, yoktu bunun tekrarı
Doya doya yaşadım, ben tüm bunları
Şanslı olan kim, ben mi?
Yoksa, şimdiki çocuklar mı?..

YazBlogcu

Gönül Merdiveni

2010-05-28T13:54:00.000-07:00

Engin gönüllerin bahçesine uzanan,
Kırık dökük bir tahta merdivenin;
Bir ayağım en alt basamağında,
Bir ayağım sonrakine hazırlanmakta...

Yağmurdan, güneşten yarılmış,
Çivileri yerinden oynamış,
Çaresiz bakıyorum merdivene,
Tereddüt ediyorum taşır mı beni diye...

Çıkıyorum bir bir basamakları,
Büyük bir haz ve sevinçle,
Tam gelince orta yerine,
Kırılır basamak, düşerim ben yere,
Kimseler acımaz halime,
Bir de onlar vururlar,
Düştüğümde kırılan belime...

İşte dostlarım; budur, benim günahım,
İyilere lafım yok, kötüleredir ahım.
Sermayedir artık bana;
Acımasız yılların ağarttığı saçlarım...

YazBlogcu

Yazname

2010-05-24T14:14:00.000-07:00

Yaz, bir emir midir, ucu kırık kaleme?
Yoksa bir mevsim midir, yaşamayı sevene?
Her mevsim bir yazdır, sevmesini bilene
Üşüyen gönülleri, bırakın yazın güneşine.

Ne çoban olabildim yazıda, ne de kuzu
Dört gözle bekledim hep, bu sıcak yazı
Yaz akorduna çekmişim, üç telli sazı
Nasıl çekeyim ben, yazdaki bitmez nazı.

Ayvanın türküsünde almış yaz yerini
Yine kırdık dört satırla yazın belini
Gün dönmeyince göstermez yaz kendini
Bahar’da nazlanır, vermez yaza elini.

Yazalım yaza, göstersin artık yazlığını
Kim bilir bu, kimin son göreceği yazı?
“Yazımızı yaz, kışımızı kış eyle" diye
Edelim Mevla’ya, hep birlikte duamızı.

Recep Altun - 24.05.2010

Yıkık Değirmen

2010-05-02T11:44:00.000-07:00

Özel işlerimi bitirdim ama, Şu andaki ruh halim; ne okumaya ne de yazmaya müsait değil! Ruhen kendimi hiç iyi hissetmiyorum!..

Çocuğunuza İstismardan Nasıl Korunacağını Siz Öğretin

2010-05-01T22:36:00.000-07:00

01 Kasım 2009 Pazar günkü Hürriyet Gazetesi İnsan Kaynakları ekini okurken Mesude Erşan tarafından “Çocuğunuza istismardan nasıl korunacağını siz öğretin” başlıklı kaleme alınmış yazı dikkatimi çektiği için okudum. Herkes için çok faydalı olacağını düşündüğüm bu yazıyı sizlerle paylaşmaya karar verdim. Yazı aynen şöyle başlıyordu: “Çocuğun cinsel istismara uğraması onun için olduğu kadar ailesi için de kabus. Ancak çocuğa verilecek eğitimle, bu riski en aza indirmek mümkün.

Iowa Üniversitesi Çocuk Koruma Proğram Direktörü Pediatrist Doç. Dr. Resmiye Oral, çocukların yüzde 70-80’inin tanıdığı biri tarafından istismar edildiğini belirtiyor. Dolayısıyla anne-babaların sorumluluğu, “yabancılardan şeker alma”, “yabancılarla gitme” demekle bitmiyor. Genel vücut güvenliği eğitimi vermeleri de gerekiyor. Antalya’da düzenlenen 4’üncü Akdeniz Adli Bilimler Kongresi’ne katılan Doç. Dr. Oral ailelere şu önerilerde bulundu: “Vücut senin deyin”: Cinsel istismarın yüzde 70-80’i çocuğun tanıdığı biri tarafından yapılıyor. Bunların yüzde 40-50’si ise maalesef ensest ilişki. Dolayısıyla çocuğa genel vücut güvenliği yani “Vücut senin, senin istemediğin hiç kimse dokunamaz” eğitimi verilmeli. “Birisinin dokunması seni rahatsız ederse, kafanı karıştırırsa, bütün bu dokunmalar kötü dokunmadır. Bunu en güvendiğin insanla paylaşmalısın” denmeli. Çocuğa böyle bir olayla karşılaşması halinde paylaşmak için kime güveneceği sorulmalı. Örneğin çocuğun cevabı “Annem” ise, “Böyle bir şey okulda, parkta veya başka bir yerde olursa olsun annene söylemelisin” diye konuşmaya devam edilmeli. Böylece çocuğa sadece yabancılardan değil herkesten gelebilecek tehlikelerden korunmayı öğretmiş olursunuz. Bu eğitimlerin 4-5 yaşından itibaren düzeylerine göre düzenli verilmesi gerekiyor.

Aile Bunlara Dikkat Etmeli

Bir çocukta eğer cinsel dışavurum davranışları varsa aileler alarma geçmeli. Ama bu alarm halini çocuk hissetmemeli. Çocuk örselemesi ve ihmalinin en iyi bir şekilde değerlendirildiği merkezlere götürülmeli. Çocuk çok mastürbasyon yapıyorsa, (3-7 yaş arası masturbasyon yapması normal), kendini bundan alamıyor, oyun oynamasını, diğer insanlarla ilişkisini engelliyorsa üzerinde durulmalı. Çocuklar arasında cinsel araştırma oyunları aslında normaldir. “Bana göster ben de sana göstereceğim” derler. Ama bu vücut deliklerinden herhangi birisine herhangi bir cisim, parmak, penis sokma vs gibi eylemlere ilerliyorsa kesinlikle patolojiktir. Çocuk ya bir şeyleri görmüştür ya da kendisine bir şey yapılmıştır. Değerlendirme yapılabilecek bir bölüme götürülmesi ve orada travmatize edilmeden değerlendirilmesi kesinlikle şart. Bunun dışında bir çocukta açıklanamayan akıntılar varsa (gerek vajinal, gerekse penil akıntı) taciz eden yetişkinden cinsel yolla bulaşan bir hastalık bulaşmış olabilir. Külotunda açıklanamayan kanama, değişik lekelenmeler görürlerse de alarma geçmeliler. Yine makat, vajen, penis çevresinde morluklar, yırtıklar, açıklanamayan yaralanma belirtileri varsa araştırılmalı.

Çocuğunuzu Dinleyin Ama İnfiale Kapılmayın

Çocuk size bir şey açıkladığında mutlaka güvenin. Hiçbir şekilde, “Yalancı seni vs” diye yaklaşmayın. Örselenen çocuk bir de kendisine inanmayan ebeveynle karşılaşırsa iyice kapanır. En az birkaç yıl kimseye anlatamaz. Bu arada örseleyici de eylemlerine devam eder. Dinlediğinizde unutmamanız gereken bir nokta daha var: İnfiale kapılmayın! Hayatın sonu gibi davranmayın. Bu çocuğa büyük zarar verir. Özellikle cinsel istismar ağır bir yaralanma eşliğinde değilse, çocuk olayın boyutunu (özellikle ahlaki) biz erişkinler gibi anlamıyor. Ama anne-babasının dünyalarının yıkıldığını, perişan hallerini gördüklerinde, “Aman Allah’ım bana ne oldu? Ben öldüm, bittim, annemin haline bak! “ diye düşünüyor. Asıl ailenin yapması gereken, “Aferin bana anlatman çok iyi oldu ...... ‘ün sana yaptığı iyi bir şey değil. Çok yanlış. O bir erişkin, neyin doğru neyin yanlış olduğunu onun bilmesi gerekirdi. Senin hiçbir suçun yok. Bana anlatarak en iyisini yaptın. Bundan sonra dikkat edeceğiz. Bir daha ...... asla sana böyle bir şey yapamayacak” demek. Sonra da bu konuda çalışan uzmanların bulunduğu bir hastaneye giderek, muayenesini yaptırmak.

Çıplak Fotoğraflarını Çektirmeyin

Türkiye’de özellikle bebeklerin çıplak fotoğraflarını çekmek neredeyse bir gelenek . Ancak Doç. Dr. Oral bunu hiç doğru bulmuyor. Doç.Dr. Oral, “Çocukların daha bebekliklerinden itibaren cinsel organlarının özel , onlara ait olduğu, başkasının dokunmaması, görmemesi gerektiği öğretilmeli. Özellikle erkek çocuklarının cinsel organları gösteriliyor, çekiştirilerek seviliyor. Çocuk daha sonra bir yakını ya da komşusunun benzer bir davranışlarıyla karşılaştığında bunu normal sayabiliyor, cinsel istismar gibi görmeyebiliyor” diyor.

Hiçbir Zaman eskisi Gibi Olmaz

İstismar davalarında çocuğun ruhsal sağlığının bozulup bozulmadığı soruluyor. Bazen bilirkişi raporları da aynen Hüseyin üzmez davasında olduğu gibi “bozulmamıştır” yönünde veriliyor. Doç Dr. Oral’a göre bu mümkün değil: “Cinsel istismara uğramış çocuk, bir daha, istismara uğramadan önceki durumuna geri dönemez. Cinsel istismara uğrayan her çocuğun ruh sağlığı etkilenir. İstismara uğramamış çocuğun sağlık düzeyinde asla kalamaz. Çocuk artık apayrı bir dünyaya açılmıştır. Bu artık onun ki, masum çocuk dünyası değil. Çocuk ruh sağlığının bozulması illa anksiyete (sıkıntı), depresyon oluşması, intihara meyletmesi demek değil.”

Çocuklara Bunları Öğretin

· Tanımadıklarıyla yalnızken konuşmamasını,

· Tanımadığı insanlardan yalnızken yiyecek/içecek veya herhangi bir eşya almamasını,

· Ailesinin bilgisi haricinde tek başına, bahçeye, bakkala, oyun parkına vs gitmemesini,

· Tanıdığı ve/veya tanımadığı bir kişinin, onun mahrem bölgelerine dokunması, görmek istemesi veya bu konuda şaka yapmaya ya da oyun oynamaya, fotoğraf çekmeye hakkı olmadığını anlatın. Böyle bir şeye maruz kaldığı takdirde, derhal o ortamı terk etmesi ve/veya ebeveynini veya en güvendiği kişiyi hiç çekinmeden ve kaçınmadan haberdar etmesi gerektiğini anlatın.

· Tanıdığı ve/veya tanımadığı herhangi bir kişinin ona, mahremiyet sınırlarını zorlayan filmleri seyrettirmesi durumunda, derhal o ortamı terk etmesi ve/veya ebeveynini veya en güvendiği kişiyi hiç çekinmeden ve kaçınmadan bu konuda haberdar etmesi gerektiği konusunda bilgilendirin.

· Bu arada, çocuğun internet yoluyla cinsel içerikli sitelere vs ulaşmasını engelleyin.

Kalıcı Hasarlardan Korumak İçin

ERKEN müdahale ve tedavi uygulanmadığı takdirde, çocuğun ruh sağlığı açısından onarılması çok zor hasarlar meydana gelebilir.İleride de hudutta kişilik, ağır obesif kompulsif hastalık, cinsel soğukluk veya tam aksine abartılı cinsellik, dissosiyatif bozukluklar, psikoz ve intihara kadar giden tablolar gelişebilir. Çocukluk çağı insan hayatında en kırılgan olunan ve travmaların ömür boyu sürecek izler bırakacağı yegane dönem. Daha ileri yaşlarda bu kırılganlık genellikle azalır fakat çocukluklarında böyle şeyler yaşayanlar daima kırılgan ve ruhsal hastalığa yatkın kalırlar. “

Evet değerli blogger arkadaşlarım. Çocuklarımızın cinsel istismardan korunma yollarını önce bizler öğrenelim ki, öğrendiklerimizi de çocuklarımıza öğreterek, onların karşılaşabileceği cinsel istismarlara karşı kendilerini koruyabilmelerini sağlamış olalım.

Kaynak: 01/11/2009 Tarihli Hürriyet Gazetesi (İK) Eki

Sarıyayla Karakolu

2010-05-01T04:28:00.000-07:00

Tunceli, Nazımiye Sarıyayla karakolu,

Tarih 30 Nisan 2010, bu işin yok sonu,

Aynı bayrak altında yaşamak en zoru,

Dört şehit, yedi yaralı Sarıyayla raporu.

“Su uyur, düşman uyumaz” der atalarımız,

Kahrolsun PKK, o bizim can düşmanımız,

Bıçak kemiğe dayandı, kalmadı sabrımız,

Ya bu mesele biter, ya da daha çok ağlarız!

Duyun sesimizi artık ey, vurdumduymazlar!

Bırakın askerin yakasını, işlerini yapsınlar.

Yoksa, adamın yakasına öyle bir yapışırlar;

Taş üstünde taş kalmaz, memleketi yakarlar…

YazBlogcu

Bizden Kemlik Gelmez

2010-04-30T23:22:00.000-07:00

Gönül yapalım derken, yıktık mı ki gönülleri
Fazla mı gerildi nedir, gönül sazının telleri
Niye şakımaz oldu, nerde o şeyda bülbülleri
Yoksa yazmaz mı oldu artık, dostun kalemleri.

Aşka düşenin aklı gider, olur cismi virane,
Bizim gönül gözümüz açıktır, amalığı bahane,
Hanesin açanlar pişman olmaz, olur bir divane,
Bülbül keyfinden olmadı, gülün narına pervane.

Biz de çalarız sazımızı, kıymetini bilene,
Canımız feda olsun, böyle yürekten sevene,
Ahımızdır; arkamızdan sövüp, yüzümüze gülene,
Bizden kemlik gelmez; bize, bizim gibi gelene...

YazBlogcu

Serkanname

2010-04-30T05:27:00.000-07:00

“Allah hiçbir kuluna, böyle şiir yazdırmasın!”

Boynu bükük bıraktık ecdadı memlekette,
Düştük de geldik, ne varsa, çocukların peşine,
İsteyerek gelmedim, yemin olsun şerefime,
Çekecek çilemiz varmış, razı olduk kadere.

Eşi, dostu, akrabayı, kırmadım bu güne kadar,
Hep kendimi üzdüm, hep kendime ettim keder,
Mehmetçik gibi her şeye, ettim göğsümü siper,
Yaratana isyan olur diye, demedim artık yeter!

İnsanlara güvendik, bildik kendimiz gibi,
Öyle bir suya girmişiz ki, görünmez dibi,
Bekleme, kimse uzatmaz yardım elini,
İnsanlık bitmiş, kalmamış artık acıma hissi.

Nankördür, bu insanoğlu uyar nefsine,
Hep ocağın külünü deşer kendi önüne,
Aman el uzatılmasın da , onun bade keyfine,
Yazıklar olsun, böylesinin haysiyet ve şerefine.

İnsanların hayırlısı, insanlara faydalı olandır.
Muhtaca yardım etmek, insanın şanınadır.
"Düşene bir de sen vur!" diyorlar, bu ne vicdandır,
Hangi devirde yaşıyorsun oğlum, bu ne zamandır.

Kandırdılar da beni, attılar borç batağına,
Bu ne vicdan, bu ne haysiyet, zulümdür bu insana,
Ne Allah’tan korkar, ne de kuldan utanır, kıyar sana,
Bilmez ki, geçici bir oyun ve oynaştır bu dünya...

Be hey garibim kime söylersin bunları,
Kim dinler seni, kime anlatırsın bu olanları,
Sana da bir kulp takarlar, derler "vardır bir çıkarı",
Elinden bir şey gelmez, Allah sorsun hesabını.

Bir Recep ayının, Cuma günü doğmuşum.
Ben kendime hak yolunu seçmişim.
Akrabaya, eşe, dosta yardım ederek,
Ben de bu dünyanın oyununa gelmişim.

Nesli tükenmiş türümün son örneğiyim,
Allah bana verse, ben paylaşmayı severim.
Alacağıma serçe, borcuma da şahinim,
Ben artık iflah olmam dostlar, böyle giderim.

Bu şiirin adını koydum SERKANNAME,
Gözünü hırs bürümüş, her şey bahane,
Hem çevresine yazık etti, hem de bana,
Bilmez mi ki, kimseye yar değil bu dünya...

YazBlogcu

Eli Bebekli Efsanesi

2010-04-30T01:21:00.000-07:00

Kırşehir ili Kaman ilçesine bağlı Ömerhacılı kasabasının tarihini incelediğimizde; Milattan 2000 yıl kadar önce Asurlular, Hititler, Urartular ve Frig’lerin bu topraklar üzerinde hüküm sürdüğü anlaşılmaktadır. Bütün Anadolu gibi Ömerhacılı da çeşitli medeniyetlere beşiklik etmiş bir yöremizdir. 1071 yılında Alpaslan’ın Bizanslara karşı yaptığı Malazgirt savaşından sonra 1077 yıllarında kurulan Anadolu Selçuklu Devleti himayesine katılmıştır.

1528 yılında Kırşehir ve çevresinde Kalender adında bir tarikatçının başlattığı isyanlardan sonra, yöre halkının birbirlerine destek olmak ve birbirlerini kollamak ve korumak amacıyla birleşerek köy yerleşim birimine geçtiği sanılmaktadır. 1954 yılında belediyelik olan kasaba halkının çoğu Ankara’da olmak üzere diğer vilayetlere yerleştiği görülmektedir.

Kırşehir’in Kaman ilçesine 15 km. uzaklıkta olan Ömerhacılı kasabasına girmeden yolun sol tarafında bulunan Baran Dağları üzerinde biri büyük, biri küçük kucak kucağa duran iki tane dik kaya göze çarpmaktadır. Bu kayaların etrafında da irili ufaklı birçok kaya bulunmaktadır. Bu kayalarla ilgili derlenmiş iki ayrı efsane bulunmaktadır.

Yöre halkından çiftçilikle uğraşan Süleyman Aytok’tan 26.05.2006 tarihinde aldığı bilgileri derleyen Saliha Şal’a göre ; Kaman ’da namusuna düşkün çok güzel bir kadın yaşamaktadır. Bir tane çocuğu olan bu kadını seven, fakat beraber olamadığı için ona düşman kesilen bir adam vardır. Bir gün, kocasının yokluğunu fırsat bilen bu düşman, çocuğuyla beraber tarlaya giden kadını yolda sıkıştırır. Kovalamacadan sonra uçurumun kenarına gelen kadın, “Allah’ım, ya beni taş et, ya da kuş et!” diye Allah ’a yalvarır. Duası kabul gören kadın, orada çocuğuyla beraber taş kesilir.

Yine yöre halkından Ömerhacılı Belediyesi Yazı İşleri Müdürü Doğan Adıgüzel’den 10.05.2006 tarihinde aldığı bilgileri derleyen Gülşen Selçuk’a göre: Baran Dağları üzerinde yer alan Kuş Kalesi’nde yaşayan beyin arazisine, izinsiz girmenin cezası ölümdür. Köyden bir gelin, çocuğu ve kaynanasıyla bir gün Baran Dağlarına odun toplamaya çıkar ve farkında olmadan beyin arazisine girer. Beyin adamları onları görünce, kovalamaca olur ve sonunda kaynana öldürülür. Gelin bir taraftan kucağında çocuğuyla kaçarken, bir taraftan da yakalanacağından korkarak “Allah’ım, beni bu zâlimlerin eline düşüreceğine ya taş et, ya da kuş et! ” diye dua eder. Duası kabul olunan gelin, orada taş kesilir.

Bir Yudum Sevgi

2010-04-27T14:33:00.000-07:00

Keyfim tıkır, çaydanlığım çıtır,
Kaynıyor ocağın üstünde tıkır tıkır,
Bir çay demledim ki, tam tavşan kanı,
Doldurmuşum ince belli bardağıma,
Penceremden yalvarıyor dolunay;
Ne olur, bir bardak ta bana...

Ne oldu sanki, ne var bu kadar üzülecek?
Korkmayın, daha ne günler var görülecek!
Bakın dolunaya, var mı hiç tasası?
Nasıl da gülümsüyor bize yüzünün sarısı,
İnce belli bir bardak çaydır, onun sevdası…

Gelin pencereme size de ikram edeyim,
Dertlere deva, tavşan kanı demli çayımdan,
Kim umduğunu bulmuş ki, bu acımasız hayattan?
Bir yudum sevgi misali, yudumlayın çayınızdan,
Keyfini çıkarmaya bakın, ince belli bardaktan…

YazBlogcu

Dost Kapısı

2010-04-19T00:45:00.000-07:00

Labirent gibidir insanın yapısı,
Her olgunun vardır bir kapısı,
Akıl kapısı, gönül kapısı,
Vardır bunun dahası...

Kapılar vardır, kapalıdır.
Bulursanız kolunu kapının,
Bir yolu vardır;
Her kapalı kapıyı açmanın.

Çaldım bir gün dost kapısını,
Serdi bana kırmızı halısını,
Ben basmaya kıyamadım ama;
O, bastı beni bağrına…

YazBlogcu

Son Mektup

2010-04-17T05:01:00.000-07:00

Kırdım kalemi bu son mektupta,
Yazacak bir şey kalmadı gibi…
Dostlarımı bırakmamak için yolda,
Söyleyeceğim bir şey kalmadı gibi…

Hepimizde bir yürek, bir de nefis var.
Kimilerimizde doymayan bir hırs var,
Eğer, o da nasip olursa, kimbilir;
Götüreceğimiz cepsiz bir kefenimiz var.

İki bin beş yılının on dört ekimi,
Ben peynir ekmekle yemişim aklımı,
Sana mı düştü tutmak, düşenin elini,
Bir tekme de sen vuraydın be hey serseri.

Sarmışlar açıkgözler, sırtımıza semeri,
Dayanabilmek için sıktık mecbur kemeri,
Hesaplasan belki beş kuruş değil ederi,
Ama sana da yaşatıyor, romandaki sefilleri.

Daha arabanın arkası çıkmadan virajdan,
Önü hemen bir başka viraja giriyor.
Ne zorluklarla tırmanırken rampadan,
Bir türlü düzlük görünmek bilmiyor.

Sabretmekten başka yol kalmadı,
Boş kaplar dolmadı, dolular almadı,
Hergün yalvarırım cenab-ı Mevla'ya,
Şu perişan canımı bir türlü almadı.

Bir daha yazabilir miyim bilmiyorum?
Herkese, halını hatırını soruyorum!
Bilmeden kim bilir, kimleri küstürüyorum?
Bana kızıp, küsenlerden affımı diliyorum.

YazBlogcu

Aksilikler Yakamı Bırakmıyor!

2010-04-14T01:44:00.000-07:00

Sevgili Blogger Arkadaşlarım!

Bir haftaya yakın oluşturduğum yeni Google hesabımla birlikte bloglarımı sorunsuz bir şekilde kullanırken, Google Hesabım "Geçici Olarak Devre Dışı Bırakıldı". Bir doğrulama mesajı gönderilmek üzere benden cep telefonumun numarası isteniyor. Cep telefonumun numarasını verirsem, doğrulama işleminin akabinde hesabımı yeniden açıyor, yoksa hesabı kullanamıyorum. Ben, cep telefonu kullanan biri değilsem, ya da cep telefon numaramı vermek istemiyorsam ne yapmam gerekiyor? Tanıdık birinin cep telefonunuyla da bu iş olur mu, olmaz mı bilmiyorum? Bildiğim tek şey : "Alın hesabınızı başınıza çalın!" diyorum ve büyük bir öfke ile tüm hesabımı siliyorum ve Google'yi terk ediyorum.

Artık, Google'nin bu tür davranışlarına alıştım, cep telefonumun numarasını veriyorum, cep telefonuma 6 haneli bir doğrulama kodu gönderiyor, ben de bu kodu Google hesabımın açıldığı giriş penceresindeki ilgili yere yazıyorum ve hesabım yeniden aktif ediliyor.

Bilginiz olsun.

Ben Çocuktum

2010-04-13T12:15:00.000-07:00

Yıldızlar mı sarhoş, ben mi?
Yoksa, rüzgarla sallanan yeşil dallar mı?
Denizime ne olmuş böyle?
Yoksa, sarhoş olan dalgalar mı?
Ben işin içinden çıkamadım!
“Bir zahmet üstad bakar mı?”

Ben çocuktum daha, belki altı yaşında…
Sabah olur, herkes ayakta,
Kimi kahvaltıda,
Kimi çoktan düşmüş yollara.

Ben çocuktum daha, belki altı yaşında…
Benim işim gücüm oyun, biliyor musun?
Oynarım ben, yağan yağmurun altında,
Kimse sormaz bile, “ıslanıyor musun?”

Ben çocuktum daha, belki altı yaşında,
Çeliğim, çomağım, çemberim, topaçım,
Ayağımda kilteli naylon ayakkabım,
Öğleye doğru koşarım eve, “ben açım!”

Ben çocuktum daha, belki altı yaşında…
Gözüm kalırdı hep, tarhana aşında,
Oyunda atılan taşın izi kaldı kaşımda,
Benim aşkım da yoktu, cüzdanım da!
Ben çocuktum o zamanlar, altı yaşında…

YazBlogcu

Değirmenden Mektup Var!

2010-04-09T16:54:00.000-07:00

Hayat bir un değirmeni,

Döner taşları Allah deyi,

İki taşın arasındaki;

Ezilir her derde deva deyi.

Yalan dünyaya ne diyeyim,

Güle, bülbüle ne söyleyim,

Kimselere gücüm yetmez,

Gücümü kendime yetireyim.

Kul Receb’in yüreği yanar,

Söylediği hep kendine zarar,

Vermek gerekirse bir karar;

O, Hakk'ı diler, Hakk'ı arar...

YazBlogcu